تا به حال حرفهايم را با لبهاي نگاهم بازگو مي كردم ولي امشب مي خواهم با زبان قلم برايت سخن بگويم تا بار

ديگر ثابت كنم كه لحظه لحظه زندگي ام تو را فرياد می زند .

امشب آمده ام با اشك هايم با تو سخن بگويم , با دانه هاي شفاف عشق كه از اعماق جانم جاري مي شوند ...

دوست داشتم در كنار تو مملو از عشق باشم, مملو از عطر اميد

روزها كه بي حضور تو , خاطرات بچگی ام با ديدگاني اشكبارمرور می کنم

تصوير چشماني را مي بينم كه مهربانانه چشم به چشمانم دوخته اند

و من براي استشمام عطر تو آن را در آغوش خواهم كشيد

كاش مي شد با تو و در كنار تو عشق را در آغوش بکشم

پدر من!

در اين شب مهتابي كه مي دانم دلتنگ عطر باراني , اشكهايم را تقديم قلب درياييت مي كنم

اما نه . . . می دانم دوست نداری اشکی از چشمانم جاری شود

پس با صدایی که از اعماق وجودم بیرون می آید فریاد می زنم

از صميم قلبي كه به راهت باخت فریاد میزنم خیلی دوستت دارم پدرم!